Stella Śledź

W mojej praktyce psychologicznej łączę dwa wyjątkowe światy: dzieci i młodzież oraz seniorów. Choć dzieli ich wiek, często łączą ich podobne trudności – lęk przed nieznanym, kryzysy emocjonalne i poszukiwanie poczucia własnej wartości. Dla młodych: Jestem przewodnikiem w świecie trudnych, nastoletnich emocji. Pomagam oswoić lęki, odbudować wiarę we własne siły i bezpiecznie przejść przez kryzysy. W tym procesie nie zapominam o rodzicach – oferuję im psychoedukację i wsparcie, będąc pomostem do lepszego zrozumienia własnego dziecka. Dla seniorów: Oferuję bezpieczną przestrzeń pełną szacunku, uwagi i cierpliwości. Pomagam radzić sobie z lękiem przed przemijaniem, samotnością czy zmianami zdrowotnymi, dbając o to, by jesień życia była pełna godności i wewnętrznego spokoju.

mgr psychologii - 5 letnie jednolite studia magisterskie skończone na KUL w Lublinie - studia podyplomowe na kierunku Psychogeriatria - studia podyplomowe na kierunku Diagnoza i terapia Integracji Sensorycznej

Moje doświadczenie obejmuje pracę z najmłodszymi – maluchami od 3. roku życia, u których lęki i emocje dopiero się kształtują, przez pełen burz okres dorastania młodzieży, aż po dojrzałość seniorów. Tak szeroka perspektywa pozwala mi patrzeć na człowieka całościowo. Rozumiem, jak wczesne doświadczenia z dzieciństwa wpływają na nas w dorosłości i jak bardzo, niezależnie od metryki, potrzebujemy czuć się ważni, bezpieczni i zrozumiani. Wieloletnia praktyka nauczyła mnie elastyczności – potrafię rozmawiać z trzylatkiem poprzez zabawę, z nastolatkiem w języku jego świata, a z seniorem z głębokim szacunkiem dla jego życiowej mądrości.

Poza gabinetem jestem przede wszystkim żoną oraz mamą trójki dzieci. To właśnie w domu, każdego dnia, uczę się cierpliwości, elastyczności i sztuki kompromisu, które tak bardzo pomagają mi w pracy z młodymi ludźmi i ich rodzicami. Moje życie zawodowe i osobiste kręci się wokół tego, co uważam za najważniejsze – relacji z drugim człowiekiem. Uwielbiam je pielęgnować, spędzając czas z rodziną i przyjaciółmi, rozmawiając i po prostu będąc blisko. A kiedy potrzebuję chwili tylko dla siebie, uciekam w świat dobrej książki, która pozwala mi naładować baterie. Wierzę, że aby dawać wsparcie innym, trzeba najpierw zadbać o własne źródło spokoju.